Als je niet bent opgegroeid met het christelijk geloof, is de kerk vaak onbekend terrein. Wat kun je verwachten als je -bijvoorbeeld op een zondag- besluit om zomaar eens bij ons de kerk binnen te stappen en een kerkdienst mee te maken?

 

 

Kerkdienst op zondag

 

De wekelijkse kerkdienst begint op zondagmorgen om 10.00 uur. In de kerk is iedereen welkom, of je nu lid bent of niet. Tegen tien uur komen de mensen binnen en hangen hun jas in de garderobe. Het orgel speelt terwijl men een plaatsje zoekt. Om tien uur komen drie mensen de kerkzaal binnen, waarvan één in een toga; dat is de dominee.

Eén van de twee anderen, de ouderling, heet de mensen welkom en doet enkele mededelingen. Daarna geeft hij of zij de dominee een hand en gaat iedereen staan.

Nu gaat de eredienst echt beginnen. Door de eeuwen heen zit er een aantal dezelfde onderdelen in de kerkdienst; tezamen heet dat de liturgie. Het gaat echter niet om de liturgie of de rituelen maar om de inhoud ervan. Kortweg gaat het erom God eer te brengen –vandaar het woord eredienst- en om dat gemeenschappelijk met elkaar te beleven, te vieren.

Staande zingt de gemeente het eerste lied. Op de beamerschermen kun je de tekst en melodie volgen. De dominee spreekt dan een groet uit in de naam van (namens) God. We gaan weer zitten en in het volgende uur ontrolt zich de kerkdienst.

Daarin komen enkele gebeden voor, één of twee Bijbellezingen en een preek, dat is een korte lezing of uitleg van een deel van de Bijbel.

Als er kinderen van de basisschoolleeftijd zijn, dan mogen die naar de Kindernevendienst waar ze een verhaal horen en samen knutselen. Na de preek volgt een lied en een blokje gebeden.

De dominee dankt God en bidt voor mensen uit onze kerk, maar ook voor de wereld.

Tijdens een stil moment krijgt iedereen de gelegenheid om in stilte een gebed voor zichzelf of voor een speciaal iemand te bidden. Het gebedsblok wordt afgesloten met het Onze Vader, dat is het gebed uit de Bijbel dat Jezus aan Zijn leerlingen leerde.

Dit gebed wordt gezamenlijk hardop uitgesproken.

 

Het volgende onderdeel is de collecte. Er gaan twee collectezakken rond, een paarse en een zwarte.

Daarin mogen de mensen hun bijdrage stoppen. De paarse collecte is voor diaconale doeleinden, zeg maar voor mensen die het moeilijk hebben.

De zwarte is voor het voortbestaan van de eigen kerk; denk aan gebouw, verwarming en kosten van de dominee. Soms is de zwarte collecte voor een ander doel in de Protestantse Kerk in Nederland.

 

Hierna is het alweer tijd voor het laatste lied, dat staande gezongen wordt. De dominee ‘stuurt ons op weg’ met de zegen van God, waarop de gemeente bevestigend driemaal ‘amen’ zingt.

 

Dezelfde drie mensen verlaten als eerste de kerkzaal en de rest van de gemeente sluit aan.

 

Maar bij de deur blijkt de dominee te zijn blijven staan om iedereen de hand te schudden. En zo druppelen we gestaag de hal in waar de koffie op ons wacht en waar ruimte is voor een gesprek.

 

Avondmaalsviering

 

Een aantal maal per jaar wordt het Heilig Avondmaal gevierd.

Dat is een gebruik dat teruggrijpt op de laatste maaltijd die Jezus met Zijn leerlingen doorbracht voordat Hij gevangengenomen en gemarteld werd.

Jezus zei tegen Zijn leerlingen dat ze die maaltijd moesten blijven vieren omdat het de kern van het evangelie toont. Immers liet Jezus Zich doden om de morele schuld van de mensheid op Zich te nemen.

En Hij werd weer levend uit de dood om de mensen terug in relatie met God te brengen.

 

Het breken en uitdelen van het brood en het drinken van de wijn uit de beker staan voor de dood die Jezus onderging.

 

In onze kerk vindt de Avondmaalsviering vijfmaal plaats.

  • Tweemaal gebeurt dat in ‘communie-vorm’, waarbij de mensen achter elkaar naar voren lopen en van de dominee of een ambtsdrager een stukje brood en de wijnbeker aangereikt krijgen.
  • Ook tweemaal wordt het Avondmaal gevierd in een grote kring in de kerkzaal. Brood en wijn gaan dan rond in de kring. Iedereen die Jezus’ opoffering voor hem of haar omarmt, is welkom om deel te nemen aan het Avondmaal.
  • De vijfde maal wordt het Heilig Avondmaal gevierd op Witte Donderdag (dat is de donderdag voor Pasen); dan zit iedereen aan tafels die in de kerkzaal zijn neergezet in een kruisvorm. Witte Donderdag wordt in de geschiedenis van het christelijk geloof gevierd als de dag waarop Jezus het ‘laatste avondmaal’ met Zijn leerlingen deelde.